Ο τρόπος που δημοσιεύονται οι διαθήκες απασχολεί αρκετούς σήμερα,με δεδομένες τις πρόσφατες ριζικές αλλαγές στο θέμα.Πράγματι,είχαν ειπωθεί πολλά σχετικά με την αρμοδιότητα συμβολαιογράφων και πρωτοδικείων ανάλογα με τον χρόνο θανάτου του κληρονομούμενου.Επιφυλάξεις επίσης,είχαν διατυπωθεί (και) ως προς τα είδη των διαθηκών που γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.Σε αυτό το κείμενο θα παρουσιάσουμε αναλυτικά την κατάσταση που ισχύει με το νέο νομοθετικό καθεστώς καθώς και αυτήν που ίσχυε στο παρελθόν.Εκτός αυτού,θα αναφερθούμε και στον τρόπο με τον οποίο συντάσσεται κάθε διαθήκη,όπως τις γνωρίζουμε σήμερα.
1.Πώς γινόταν η δημοσίευση διαθήκης μέχρι 1/11/2025;
Μέχρι τις πρόσφατες αλλαγές που επέφερε ο νομοθέτης στον τρόπο δημοσίευσης των διαθηκών, οι τελευταίες δημοσιεύονταν από τον ειρηνοδίκη του δικαστηρίου. Αρμόδιο δικαστήριο ήταν εκείνο της περιφέρειας όπου ο συμβολαιογράφος ο οποίος είχε συντάξει την διαθήκη ή στον οποίο είχε κατατεθεί αυτή, είχε την έδρα του. Αν επρόκειτο για ιδιόγραφη διαθήκη, αρμόδιος ήταν ο ειρηνοδίκης του δικαστηρίου στην περιφέρεια του οποίου είχε την τελευταία διαμονή του ο θανών.
Η δημοσίευση της διαθήκης γινόταν με καταχώριση ολόκληρης (της διαθήκης) στα πρακτικά του δικαστηρίου, στα οποία και βεβαιώνονταν όλα τα τυχόν εξωτερικά ελαττώματα της διαθήκης (πχ σχισίματα, μη ευανάγνωστος γραφικός χαρακτήρας, υποσημείωσεις κλπ). Τα αντίγραφα των δημοσίων διαθηκών που δημοσιεύονταν καθώς και των μυστικών/έκτακτων/ιδιόγραφων διαθηκών, χρονολογούνταν και υπογράφονταν από τον ειρηνοδίκη που εξέδιδε τις σχετικές πράξεις, και φυλάσσονταν στο αρχείο του δικαστηρίου.
Αντίστοιχα η κήρυξη διαθήκης ως κυρίας γινόταν με πράξη που εξέδιδε ο αρμόδιος ειρηνοδίκης, εφόσον πιθαναλογούνταν η γνησιότητα της γραφής και της υπογραφής του διαθέτη. Για αυτόν τον λόγο, σε περίπτωση που ο φερόμενος ως κληρονόμος εκ διαθήκης δεν ήταν σύζυγος/δεν είχε συγγένεια έως 4ο βαθμό με τον διαθέτη, διατασσόταν υποχρεωτικά γραφολογική πραγματογνωμοσύνη της διαθήκης. Μάλιστα, και με δεδομένη την κρισιμότητα του ζητήματος, στην συνεδρίαση της πραγματογνωμοσύνης καλούνταν υποχρεωτικά το Ελληνικό Δημόσιο προ 60 ημερών.
2.Τι ήταν τα βιβλία διαθηκών;
Με τον όρο αυτό εννοούμε τα βιβλία εκείνα, στα οποία οι γραμματείς των ειρηνοδικείων φύλαγαν τις διαθήκες που είχαν δημοσιευθεί, καθώς και τα αντίγραφα των τελευταίων. Επρόκειτο δηλαδή για ένα έγγραφο μητρώο, στο οποίο οι διαθήκες ταξινομούνταν βάσει του αριθμού κατάθεσης τους, ο οποίος προέκυπτε από την ημερομηνία κατά την οποία κατατέθηκε η εκάστοτε διαθήκη. Η διαθήκη διατηρούνταν στο αρχείο του δικαστηρίου ώστε σε περίπτωση προσβολής της με αγωγή να υπάρχει ευχέρεια άμεσης γνώσης του δικαστή.
Όσον αφορά τα δικαστήρια της περιφέρειας, αυτά είχαν υποχρέωση να αποστέλλουν χωρίς υπαίτια καθυστέρηση αντίγραφα των πρακτικών δημοσίευσης διαθήκης, εφόσον οι διαθήκες δημοσιεύθηκαν από τα δικαστήρια αυτά. Στην συνέχεια, τα παραπάνω αντίγραφα αποστέλλονταν με μέριμνα της γραμματείας του δικαστηρίου, στην γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών, καθώς και στην γραμματεία του δικαστηρίου της τελευταίας κατοικίας του διαθέτη και φυλάσσονταν στα αρχεία τους για τυπικούς λόγους.
Με βάση τα παραπάνω, καταλαβαίνουμε ότι η γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών είχε το μεγαλύτερο βάρος από διαθήκες που αποστέλλονταν εκ μέρους των υπολοίπων δικαστηρίων, για τους λόγους που αναλύσαμε νωρίτερα. Μάλιστα, κάθε δικαστήριο που ήταν αρμόδιο για την κληρονομία μπορούσε αυτεπάγγελτα ή με αίτηση όποιου είχε έννομο συμφέρον, να διατάξει όποιον κατέχει διαθήκη να την καταθέσει (στο δικαστήριο). Σε περίπτωση δυστροπίας εκείνου που κλήθηκε, μπορούσαν να επιβληθούν ποινές από το δικαστήριο και να υποχρεωθεί ο τελευταίος να δώσει βεβαιωτικό όρκο.
3.Τι ίσχυε για τις διαθήκες κατοίκων εξωτερικού;
Μια διαθήκη Έλληνα πολίτη που κατοικούσε στο εξωτερικό μπορούσε να δημοσιευθεί και από την προξενική αρχή, μέσω του πρόξενου ο οποίος συνέτασσε πρακτικό που υπογραφόταν από αυτόν. Σε περίπτωση που η διαθήκη προς δημοσίευση ήταν ιδιόγραφη, η πράξη της δημοσίευσης έπρεπε να υπογράφεται και από εκείνον που την κατέθετε. Στην συνέχεια, αρμόδιος για να δημοσιεύσει την διαθήκη ήταν ο ειρηνοδίκης του δικαστηρίου της κληρονομίας, αφού η διαθήκη αποστελλόταν στο δικαστήριο από την προξενική αρχή.
Εφόσον είχαν δημοσιευθεί διαθήκες Ελλήνων πολιτών στο εξωτερικό, τότε τα αντίγραφα αυτών μπορούσαν να δημοσιευθούν στο Ελληνικό προξενείο ή ακόμη και στην γραμματεία του ειρηνοδικείου. Το ίδιο ίσχυε φυσικά, και για διαθήκες οι οποίες ανακαλούσαν τις προγενέστερες τυχόν διαθήκες που είχε συντάξει ο κληρονομούμενος όσο ζούσε. Μόλις η προξενική αρχή παραλάμβανε τις διαθήκες αυτές, συντασσόταν υποχρεωτικά πράξη κατάθεσης, όπου αναγραφόταν η κατάθεση της διαθήκης/εκείνος που κατέθεσε/η ημερομηνία της κατάθεσης.
Όσον αφορά τα παραπάνω αντίγραφα των διαθηκών έπρεπε να είναι επικυρωμένα από την αλλοδαπή αρχή που δημοσίευσε την διαθήκη. Εφόσον οι διαθήκες ήταν διατυπωμένες ολόκληρες ή μερικώς σε ξένη γλώσσα, κατά την κατάθεση τους, έπρεπε να επισυνάπτεται υποχρεωτικά μετάφραση στα ελληνικά. Η παραπάνω μετάφραση μπορούσε να είχε γίνει από το Υπουργείο Εξωτερικών/ελληνική προξενική αρχή/δικηγόρο. Φυσικά, όπως επισημάναμε και πριν, οι παραπάνω διαθήκες αποστέλλονταν στην γραμματεία του Πρωτοδικείου Αθηνών.
4.Πώς θα δημοσιεύονται στο εξής οι διαθήκες;
Η νέα διαδικασία δημοσίευσης των διαθηκών περιλαμβάνει την καταχώριση ολόκληρης της διαθήκης σε πρακτικό που συντάσσει και χρονολογεί ο αρμόδιος συμβολαιογράφος. Στο πρακτικό αυτό περιγράφονται και όλα τα εξωτερικά ελαττώματα της διαθήκης, ώστε στην συνέχεια, η διαθήκη να καταχωρηθεί στο νέο ψηφιακό μητρώο διαθηκών. Από την άλλη, τα πρωτότυπα των διαθηκών που δημοσιεύονται, με τα περικαλύμματά τους, χρονολογούνται και υπογράφονται από τον συμβολαιογράφο και φυλάγονται στο αρχείο του.
Εφόσον ο αρμόδιος συμβολαιογράφος δημοσιεύσει την διαθήκη/αρνηθεί να προχωρήσει στην δημοσίευση της, εκείνος που δικαιολογεί έννομο συμφέρον μπορεί να ασκήσει ανακοπή στο αρμόδιο δικαστήριο εναντίον της δημοσίευσης ή μη της διαθήκης εκ μέρους του συμβολαιογράφου. Φυσικά, για να προχωρήσει η διαδικασία της δημοσίευσης, οφείλουν να καταβληθούν και τα αντίστοιχα παράβολα/τέλη του συμβολαιογράφου, τα οποία ορίζει αναλυτικότερα ο νόμος ανάλογα με το αν πρόκειται για δημοσίευση/κήρυξη διαθήκης ως κυρίας.
Αντίστοιχα, για να κηρυχθεί μια διαθήκη ως κύρια, απαιτείται πράξη του αρμόδιου συμβολαιογράφου που δημοσίευσε την διαθήκη. Είναι απαραίτητο ο αιτών να εμφανιστεί στον συμβολαιογράφο με πληρεξούσιο δικηγόρο και 2 μάρτυρες, οι οποίοι θα βεβαιώσουν τη γνησιότητα της γραφής και της υπογραφής του διαθέτη. Εφόσον συντρέχουν οι παραπάνω προϋποθέσεις που αναφέραμε, αποτελεί υποχρέωση του συμβολαιογράφου να προβεί στην κήρυξη της διαθήκης ως κύριας και δεν μπορεί να αρνηθεί την σχετική πράξη.
5.Ποιος είναι ο ρόλος του νέου ψηφιακού μητρώου διαθηκών;
Στις εξαγγελίες του αρμόδιου Υπουργείου περιλαμβανόταν και η έναρξη λειτουργίας του νέου ψηφιακού μητρώου διαθηκών, ήδη από 1/11/2025. Το εν λόγω μητρώο πράγματι ξεκίνησε την λειτουργία και μέσω αυτού, δημοσιεύονται στο εξής οι διαθήκες. Πιο συγκεκριμένα, οι αρμόδιοι συμβολαιογράφοι πραγματοποιούν είσοδο στο ηλεκτρονικό αυτό σύστημα και υποβάλλουν την εκάστοτε διαθήκη προς δημοσίευση. Η ίδια διαδικασία ακολουθείται και στην περίπτωση κατά την οποία ζητείται η κήρυξη της διαθήκης ως κυρίας.
Κάθε διαθήκη που υποβάλλεται προς δημοσίευση στο νέο μητρώο λαμβάνει ένα μοναδικό Αριθμό Καταχώρησης Μητρώου Διαθηκών (ΑΚΜΔ), που την ταυτοποιεί σε σχέση με τις υπόλοιπες. Με τον τρόπο αυτόν, το παραπάνω ηλεκτρονικό σύστημα επιτρέπει ευκολότερη αναζήτηση και επαλήθευση αν μια διαθήκη έχει κατατεθεί, τόσο πανελλαδικά όσο και για Έλληνες του εξωτερικού. Πρόκειται για δυνατότητα που εξοικονομεί σημαντικό χρόνο, δεδομένου ότι μια αντίστοιχη αναζήτηση σε δικαστήριο ενδέχεται να διαρκούσε ακόμη και μήνες.
Το παραπάνω σύστημα όμως, προσφέρει οφέλη και ως προς την έκδοση των απαραίτητων πιστοποιητικών που προηγούνται της δημοσίευσης διαθήκης. Πρόκειται για τα πιστοποιητικά ληξιαρχικής πράξης θανάτου/περί μη δημοσίευσης άλλης διαθήκης/περί μη ανάκλησης διαθήκης. Με εξαίρεση το 1ο πιστοποιητικό (της ληξιαρχικής πράξης θανάτου), για τα υπόλοιπα πιστοποιητικά θα γίνεται πλέον έλεγχος ηλεκτρονικά στο μητρώο διαθηκών, και εφόσον ο έλεγχος είναι επιτυχής, το πιστοποιητικό θα εκδίδεται από τον αρμόδιο συμβολαιογράφο.
6.Επομένως, πώς θα δημοσιεύονται οι διαθήκες στο εξής;
Με δεδομένη την σύγχυση που έχει προκληθεί λόγω της έκδοσης πολλαπλών νόμων, οι οποίοι ορίζουν αντιφατικά πράγματα, είναι κρίσιμο να τονίσουμε τα εξής: Για θανάτους μετά την 1η Νοεμβρίου 2025, αποκλειστικά αρμόδιοι για την δημοσίευση διαθήκης και κήρυξης της ως κύριας είναι οι συμβολαιογράφοι, χωρίς όμως να υπάρχει τοπική αρμοδιότητα που να έχει οριστεί από τον νόμο=δεν έχει διευκρινιστεί αν ο συμβολαιογράφος της τελευταίας κατοικίας του διαθέτη θα είναι αρμόδιος ή ο συμβολαιογράφος του τόπου όπου βρίσκονται τα περιουσιακά στοιχεία της κληρονομίας.
Όσον αφορά τους θανάτους πριν την 1η Νοεμβρίου 2025, η αρμοδιότητα παρέμενε στα πρωτοδικεία. Επομένως, οι κληρονόμοι όφειλαν να υποβάλλουν μέσω δικηγόρου αίτηση στο αρμόδιο πρωτοδικείο για δημοσίευση της διαθήκης μαζί με τα αναγκαία δικαιολογητικά και πιστοποιητικά. Ο νομοθέτης όμως όρισε ότι ακόμη και για θανάτους πριν την 1η Νοεμβρίου 2025, οι κληρονόμοι μπορούν να απευθυνθούν σε συμβολαιογράφο και να αποσύρουν αντίστοιχα την αίτηση που είχε κατατεθεί στο πρωτοδικείο.
Το σημαντικότερο είναι (ενόψει και του νέου δικαστικού χάρτη που θα τεθεί σε εφαρμογή σε λίγους μήνες) ότι από τις 16 Σεπτεμβρίου 2026 και έπειτα όλες οι δημοσιεύσεις διαθηκών και η κήρυξη τους ως κυρίων, θα γίνεται από τους αρμόδιους συμβολαιογράφους. Εκεί το τοπίο φαίνεται να ξεκαθαρίζει, δεδομένου ότι εισάγεται ομοιόμορφο νομικό καθεστώς. Εξαρχής μάλιστα, στόχος του νομοθέτη ήταν τα πρωτοδικεία να απαλλαχθούν πλήρως από τις δημοσιεύσεις διαθηκών, ώστε να προσδοθεί και μεγαλύτερη ταχύτητα στην διαδικασία.
7.Πώς συντάσσεται έγκυρα μια ιδιόγραφη διαθήκη;
Όσον αφορά την ιδιόγραφη διαθήκη, αυτή γράφεται ολόκληρη με το χέρι του διαθέτη, χρονολογείται και υπογράφεται από αυτόν. Είναι κρίσιμο το γεγονός ότι από την χρονολογία πρέπει να προκύπτει η ημέρα, ο μήνας και το έτος κατά το οποίο συντάχθηκε η διαθήκη. Μάλιστα, και προκειμένου να διασώσει το κύρος ορισμένων διαθηκών, ο νομοθέτης ορίζει ότι η εσφαλμένη χρονολογία δεν συνεπάγεται από μόνη της ακυρότητα της διαθήκης που συντάχθηκε. Δεν ισχύει το ίδιο εφόσον η διαθήκη έχει κι άλλα ελαττώματα.
Ο διαθέτης έχει επίσης την δυνατότητα να εισάγει υποσημειώσεις στο σώμα της διαθήκης ή ακόμη και σε υστερόγραφο. Για να είναι έγκυρες νομικά οι παραπάνω υποσημειώσεις, απαιτείται να υπογράφονται ξεχωριστά η κάθε μια από τον διαθέτη, αλλιώς θεωρούνται σαν να μην έχουν γραφεί. Ο νόμος θέτει επίσης ως προϋπόθεση να γνωρίζει ο διαθέτης ανάγνωση=αν δεν γνωρίζει ανάγνωση, δεν έχει την ικανότητα σύνταξης διαθήκης, και επομένως η διαθήκη μπορεί να προσβληθεί δικαστικά.
Για τις διαγραμμένες φράσεις, τα ξύσματα της διαθήκης καθώς και όποια εξωτερικά ελαττώματα της διαθήκης, ο νόμος ορίζει ότι είναι απαραίτητο να βεβαιωθεί η ύπαρξη τους από το δικαστήριο. Πρακτικά, η παραπάνω βεβαίωση γίνεται στο πρακτικό δημοσίευσης διαθήκης του πρωτοδικείου-και πλέον του αρμόδιου συμβολαιογράφου. Εφόσον η διαθήκη παρουσιάζει εξωτερικά ελαττώματα (σχισίματα κλπ) τότε το δικαστήριο μπορεί να διατάξει την ακύρωση της, είτε ολικά είτε κατά το μέρος στο οποίο εμφανίζονται τα εξωτερικά ελαττώματα.
8.Κι αν εκείνος που συντάσσει την διαθήκη είναι ανίκανος για δικαιοπραξία;
Ο νόμος ορίζει ότι μια σειρά προσώπων είναι ανίκανα για σύνταξη διαθήκης. Αυτοί είναι οι ανήλικοι/όσοι βρίσκονται σε δικαστική συμπαράσταση με πλήρη στέρηση της δικαιοπρακτικής τους ικανότητας ή με ρητή στέρηση της ικανότητας να συντάσσουν διαθήκη/όσοι κατά τον χρόνο σύνταξης διαθήκης δεν έχουν συνείδηση των πράξεων τους ή βρίσκονται σε ψυχική/διανοητική διαταραχή που περιορίζει αποφασιστικά την λειτουργία της βούλησης τους.
Η ανικανότητα για σύνταξη διαθήκης όσων έχουν κηρυχθεί σε δικαστική συμπαράσταση ξεκινά από την στιγμή που υποβλήθηκε η αίτηση για κήρυξη σε δικαστική συμπαράσταση. Το ίδιο ισχύει και από την στιγμή που συντάχθηκε αυτεπάγγελτα από το δικαστήριο η πράξη για την εισαγωγή της υπόθεσης (δηλαδή της κήρυξης σε δικαστική συμπαράσταση) για συζήτηση στο δικαστήριο. Επομένως, ο νομοθέτης τοποθετεί αρκετά νωρίτερα χρονικά το σημείο έναρξης της απαγόρευσης σύνταξης διαθήκης εκ μέρους του συμπαραστατούμενου.
Ειδική εξαίρεση στα παραπάνω ισχύει στην περίπτωση που ο συμπαραστατούμενος συνέταξε διαθήκη προτού γίνει τελεσίδικη η δικαστική απόφαση που κηρύσσει την δικαστική συμπαράσταση. Στην περίπτωση αυτή, δηλαδή, εφόσον ο συμπαραστατούμενος (και κληρονομούμενος) πεθάνει πριν την τελεσιδικία της απόφασης, τότε η διαθήκη είναι έγκυρη και παράγει κανονικά έννομα αποτελέσματα. Η διαθήκη είναι επίσης έγκυρη, αν συντάχθηκε μετά την υποβολή αίτησης για άρση της δικαστικής συμπαράστασης και η αίτηση τελικά έγινε δεκτή.
9.Με ποιον τρόπο συντάσσεται η δημόσια διαθήκη;
Για να συνταχθεί δημόσια διαθήκη, ο διαθέτης οφείλει να προσέλθει σε συμβολαιογράφο συνοδευόμενος από 3 μάρτυρες ή εναλλακτικά από έναν ακόμη συμβολαιογράφο. Στην συνέχεια, οι μάρτυρες ορκίζονται ενώπιον του συμβολαιογράφου και του διαθέτη ότι θα τηρήσουν μυστικές τις διατάξεις της διαθήκης έως την δημοσίευση της. Ακόμη όμως, κι αν οι μάρτυρες αποκαλύψουν μεταγενέστερα το περιεχόμενο της, δεν προκαλείται ακυρότητα στην διαθήκη που έχει ήδη συνταχθεί μέσω του συμβολαιογράφου.
Ο τρόπος σύνταξης της δημόσιας διαθήκης δεν παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες. Αρχικά, ο συμβολαιογράφος συντάσσει μια πράξη στην οποία βεβαιώνει όλα τα στοιχεία του διαθέτη, καθώς και την δήλωση τελευταίας βούλησης που ο διαθέτης υπαγορεύει προφορικά στον συμβολαιογράφο εκείνη την στιγμή. Η πράξη στην συνέχεια διαβάζεται στον διαθέτη, ενώ ακούουν τα πρόσωπα που συμπράττουν, και να βεβαιωθεί το παραπάνω γεγονός εγγράφως. Φυσικά, η παραπάνω πράξη υπογράφεται από τον διαθέτη και τους μάρτυρες.
Εφόσον ο διαθέτης είναι κωφός, τότε η πράξη του συμβολαιογράφου του δίνεται για να την διαβάσει ο ίδιος και να βεβαιωθεί εγγράφως το παραπάνω γεγονός. Για την περίπτωση που ο διαθέτης αγνοεί την ελληνική γλώσσα, προσλαμβάνεται διερμηνέας. Μετά από τα παραπάνω, η διαδικασία ολοκληρώνεται και τυπικά, και πλέον ο συμβολαιογράφος οφείλει να διατηρήσει την διαθήκη που συντάχθηκε στο αρχείο του, μέχρι οι κληρονόμοι του διαθέτη να ζητήσουν να λάβουν οι ίδιοι την διαθήκη.
10.Ισχύει το ίδιο για την μυστική διαθήκη;
Η μυστική διαθήκη δεν είναι παρά μια ιδιόγραφη διαθήκη γραμμένη από τον διαθέτη ή 3ο πρόσωπο, το οποίο υπογράφεται από τον διαθέτη ή το 3ο πρόσωπο (αναλόγως του προσώπου που το συνέταξε). Στην συνέχεια, το έγγραφο αυτό προσάγεται στον συμβολαιογράφο από τον ίδιο τον διαθέτη. Κατά την διάρκεια της διαδικασίας πρέπει να είναι παρόντες 3 μάρτυρες ή εναλλακτικά ένας μάρτυρας και δεύτερος συμβολαιογράφος. Οι μάρτυρες οφείλουν να δηλώσουν προφορικά ότι πρόκειται για την τελευταία βούληση του διαθέτη.
Έπειτα, ο συμβολαιογράφος οφείλει να σφραγίσει το έγγραφο που προσάγεται μπροστά στον διαθέτη και τους μάρτυρες που έχουν προσέλθει. Η σφράγιση οφείλει να γίνει με τέτοιον τρόπο, ώστε το έγγραφο να μην μπορεί να ανοιχτεί παρά μόνο με φθορά του σφραγίσματος. Στο παραπάνω έγγραφο, αμέσως μόλις σφραγιστεί, ο συμβολαιογράφος οφείλει να σημειώσει τα προσωπικά στοιχεία του διαθέτη, καθώς και την ημερομηνία της προσαγωγής του εγγράφου, με τα παραπάνω στοιχεία να υπογράφονται από τον διαθέτη.
Ο νομοθέτης παρέχει μια επιπλέον διευκόλυνση στον διαθέτη σε περίπτωση που υπήρχε κάποιο σοβαρό ελάττωμα στην διαδικασία της μυστικής διαθήκης. Πιο συγκεκριμένα, εφόσον η μυστική διαθήκη του διαθέτη είναι άκυρη, λόγω ορισμένου σοβαρού ελαττώματος στην διαδικασία, τότε θα ισχύει ως ιδιόγραφη. Με αυτόν τον τρόπο, οι κληρονόμοι του διαθέτη θα μπορούν να επικαλεστούν την παραπάνω διαθήκη και να προβούν σε δημοσίευση/κήρυξη ως κύριας της τελευταίας, διασώζοντας το κύρος της.
Δίπλα στον πελάτη και τις ανάγκες του.
Αθηνά Κοντογιάννη-Δικηγόρος
Όσα αναφέρονται παραπάνω δεν αποτελούν νομικές συμβουλές και ουδεμία ευθύνη φέρεται για αυτές.Για περισσότερες πληροφορίες,επικοινωνήστε μαζί μας.